Ik had via de teller van het World Wildlife Fund berekend hoe zwaar mijn ecologische voetafdruk is. En ik had wel verwacht dat hij nogal sterk zou doorwegen, maar dat het zo slecht gesteld is met mij en mijn invloed op ons milieu, dat had ik niet verwacht. Veel heeft te maken met de vraagstelling, en de test is natuurlijk veel te vrijblijvend (slechts 10 vragen), maar het neemt niet weg dat het mij tot denken deed aanzetten.
Dat ik de auto teveel gebruik, dat wist ik wel. En ook het gebruik van elektrische toestellen verbruikt veel energie. Maar dat ik 38 000 vierkante meter oppervlakte gebruik om mijn levensstijl te verzekeren, dat is erg. Dringend tijd om er wat aan te doen.
zaterdag 15 januari 2011
vrijdag 14 januari 2011
Laat de belastingbetaler uw partijtje golf betalen
Het is weer komkommertijd, en dan worden artikeltjes die normaal slechts 5 regeltjes in beslag nemen in de krant, opgeblazen tot supergrote problemen. Een paar dagen geleden stond er zo iets in de krant: dat in Nederland een rechtbank een ondernemer gelijk had gegeven dat hij de kosten voor zijn golfhobby mocht aftrekken van zijn belastingen. Golfen was namelijk een vorm van networking, en daarom dus nuttig voor die man zijn bedrijf.
Het artikel ging verder om te zeggen dat hetzelfde opgaat voor België. Er werden een aantal grappige voorbeelden gegeven en al snel werd ook de politiek erbij betrokken om te zeggen hoe zot deze kosten wel niet zijn. Nauwelijks was de inkt van het artikel droog, of er kwam een stroom aan reacties van zelfstandigen ('je moest eens weten hoe wij gepest worden door de fiscus' als van werknemers ('onze bazen zijn een bende profiteurs die leven op onze kap').
U snapt al wel dat het artikeltje plots een eigen leven begon te leiden, en dat de argumenten het niveau van een café nauwelijks overstegen. Om één of andere reden werd er zelfs bijgehaald dat kinderen van zelfstandigen méér kans hadden op een studiebeurs omdat zelfstandigen meer konden "foefelen".
Het probleem in België is dat representatiekosten voor bedrijven en zelfstandigen inderdaad een grijze zone vormen. En zoals een chinees spreekwoord zegt : "hoe meer wetten, hoe meer dieven", en daar zit wel een vorm van waarheid in. Hoe meer regeltjes en wetten, hoe meer mensen proberen om deze te omzeilen, met de gekende gevolgen.
Ik ben eerder voorstander van een forfait. Laten we bijvoorbeeld zeggen dat de eerste schijf (bijvoorbeeld 1000 euro per maand) belastingvrij is. En alles wat je daarboven verdient, wordt aan hetzelfde tarief belast. En iedereen krijgt dezelfde aftrekposten met dezelfde bedragen. Bijvoorbeeld een identieke kilometervergoeding. Wil je met een blitze Porsche rijden? Dan is dat uw keuze, maar het extra benzineverbruik moet je zelf bijpassen. Restaurantkosten? Een vast bedrag voor iedereen.
Ik ben er zeker dat er kritiek zal komen op dit voorstel, maar alles is beter dan de wildgroei die we nu hebben.
Het artikel ging verder om te zeggen dat hetzelfde opgaat voor België. Er werden een aantal grappige voorbeelden gegeven en al snel werd ook de politiek erbij betrokken om te zeggen hoe zot deze kosten wel niet zijn. Nauwelijks was de inkt van het artikel droog, of er kwam een stroom aan reacties van zelfstandigen ('je moest eens weten hoe wij gepest worden door de fiscus' als van werknemers ('onze bazen zijn een bende profiteurs die leven op onze kap').
U snapt al wel dat het artikeltje plots een eigen leven begon te leiden, en dat de argumenten het niveau van een café nauwelijks overstegen. Om één of andere reden werd er zelfs bijgehaald dat kinderen van zelfstandigen méér kans hadden op een studiebeurs omdat zelfstandigen meer konden "foefelen".
Het probleem in België is dat representatiekosten voor bedrijven en zelfstandigen inderdaad een grijze zone vormen. En zoals een chinees spreekwoord zegt : "hoe meer wetten, hoe meer dieven", en daar zit wel een vorm van waarheid in. Hoe meer regeltjes en wetten, hoe meer mensen proberen om deze te omzeilen, met de gekende gevolgen.
Ik ben eerder voorstander van een forfait. Laten we bijvoorbeeld zeggen dat de eerste schijf (bijvoorbeeld 1000 euro per maand) belastingvrij is. En alles wat je daarboven verdient, wordt aan hetzelfde tarief belast. En iedereen krijgt dezelfde aftrekposten met dezelfde bedragen. Bijvoorbeeld een identieke kilometervergoeding. Wil je met een blitze Porsche rijden? Dan is dat uw keuze, maar het extra benzineverbruik moet je zelf bijpassen. Restaurantkosten? Een vast bedrag voor iedereen.
Ik ben er zeker dat er kritiek zal komen op dit voorstel, maar alles is beter dan de wildgroei die we nu hebben.
Is het glas halfvol of halfleeg?
Ik had er in België nog nooit eerder bij stilgestaan, maar vaak weet je niet hoeveel drank je zal krijgen als je iets bestelt. Je ziet op de kaart Coca-Cola Light staan aan 2,50 €, maar is dat een glas van 25 cl, een blikje van 33cl of een lang smal glas waar amper 20 cl in kan? In Duitsland bijvoorbeeld staat het er altijd heel duidelijk bij. Daar weet je direct of het 20 cl is (in het westen) of een halve liter (in Beieren).
Waarom is dat bij ons niet?
Waarom is dat bij ons niet?
Info Rommelmarkt in Grimbergen
Elke eerste en derde zondag van de maand wordt er een rommelmarkt georganiseerd in Grimbergen aan de Vilvoordsesteenweg. De parking van de Delhaize wordt dan omgetoverd tot een allegaartje. Er worden antiquiteiten, rommel, kledij, afval en collectibles aangeboden en soms kan je er inderdaad wat leuks oppikken voor een goede prijs.
Openingsuren : van 7 tot 13 uur. Prijs standgeld: 5 € voor één parkeerplaats.
We namen zelf de proef op de som en gingen de inhoud van onze garage en zolder verkopen. Toen we er om 6u30 aankwamen was er al bijna geen plaats meer. In de zomer wordt zelfs aangeraden om rond 4 uur langs te komen. De standhouder naast ons was er al om 4u30, en vertelde me dat er al kopers waren die (gewapend met een zaklamp) zijn spulletjes kwamen controleren.
Bij mij was het nog hallucinanter. Omdat ik veel te laat was en alles nog moest uitladen en dan met de auto verder rijden, begon iedereen tussen mijn dozen te graaien terwijl ik aan het uitladen was. Als wolven op een schaap, zo voelde het aan.
De rommelmarkt van Grimbergen heeft niet zo een goede reputatie bij verkopers. De kopers zouden té kritsch zijn en teveel willen afbieden. Alleen als je iets gratis weggeeft, zou je van je spullen afgeraken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het al bij al nog vond dat het meeviel, al had het natuurlijk beter gekund. Je moet vooral producten hebben die aanspreken. Vooral kledij, huishoudapparaten en videospelletjes lijken het goed te doen. Een waterkoker bijvoorbeeld kreeg enorm veel bekijks, maar was waarschijnlijk te hoog geprijsd om verkocht te worden. Nu weet ik dat voor volgende keer.
Er komen ook heel wat allochtonen vanuit Brussel, en dat waren mijn beste klanten. Twee Turkse vrouwen kochten enkele keukenmesjes, en een Italiaanse dame heeft een espressomachine en wat keukenmateriaal aangekocht.
Ik denk dat ik ongeveer €100 heb verdiend op mijn eerste rommelmarkt, dus dat viel zeker mee. Voor herhaling vatbaar, al zal ik mijn prijzen wat moeten verlagen en misschien een andere plek proberen. Als iemand goede tips en locaties heeft, laat het gerust weten
Openingsuren : van 7 tot 13 uur. Prijs standgeld: 5 € voor één parkeerplaats.
We namen zelf de proef op de som en gingen de inhoud van onze garage en zolder verkopen. Toen we er om 6u30 aankwamen was er al bijna geen plaats meer. In de zomer wordt zelfs aangeraden om rond 4 uur langs te komen. De standhouder naast ons was er al om 4u30, en vertelde me dat er al kopers waren die (gewapend met een zaklamp) zijn spulletjes kwamen controleren.
Bij mij was het nog hallucinanter. Omdat ik veel te laat was en alles nog moest uitladen en dan met de auto verder rijden, begon iedereen tussen mijn dozen te graaien terwijl ik aan het uitladen was. Als wolven op een schaap, zo voelde het aan.
De rommelmarkt van Grimbergen heeft niet zo een goede reputatie bij verkopers. De kopers zouden té kritsch zijn en teveel willen afbieden. Alleen als je iets gratis weggeeft, zou je van je spullen afgeraken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het al bij al nog vond dat het meeviel, al had het natuurlijk beter gekund. Je moet vooral producten hebben die aanspreken. Vooral kledij, huishoudapparaten en videospelletjes lijken het goed te doen. Een waterkoker bijvoorbeeld kreeg enorm veel bekijks, maar was waarschijnlijk te hoog geprijsd om verkocht te worden. Nu weet ik dat voor volgende keer.
Er komen ook heel wat allochtonen vanuit Brussel, en dat waren mijn beste klanten. Twee Turkse vrouwen kochten enkele keukenmesjes, en een Italiaanse dame heeft een espressomachine en wat keukenmateriaal aangekocht.
Ik denk dat ik ongeveer €100 heb verdiend op mijn eerste rommelmarkt, dus dat viel zeker mee. Voor herhaling vatbaar, al zal ik mijn prijzen wat moeten verlagen en misschien een andere plek proberen. Als iemand goede tips en locaties heeft, laat het gerust weten
Wat doet ISS voor het milieu?
De laatste tijd verschenen er hier heel wat artikels over het milieu en wat we allemaal kunnen doen om ons steentje bij te dragen. Vaak werd er geopperd dat we allemaal wel op onze eigen manier proberen om het milieu minder te belasten, maar dat de grote veranderingen toch moeten komen van hogerhand (lees: structurele veranderingen). Ik werk voor een groot internationaal bedrijf (ongeveer 12.000 medewerkers in Belgie) en daar hebben ze een hele lijst opgesteld met wat wij als bedrijf samen kunnen doen. Hieronder een korte opsomming:
* Standaard staan alle printers op recto-verso, en wordt aangeraden om kladpapier te gebruiken bij het printen in recto
* Outlook en Word staan standaard op een papiersparende lay-out en lettertype
* Iedereen wordt opgeleid om de print preview-functie te gebruiken
* Het intranet wordt gepromoot om onnodig printen te vermijden
* Er is een mogelijkheid om je loonbrief in pdf formaat te krijgen
* Er komen geen drinkbekers meer uit de drankautomaat. Ofwel moet je ze zelf plaatsen en herbruiken, ofwel gebruik je een eigen beker
* Het gebruik van de lift wordt afgeraden
Enkele simpele, maar wel erg doeltreffende acties. Het aantal plastic bekers is bijvoorbeeld met liefst 40 procent verminderd.
* Standaard staan alle printers op recto-verso, en wordt aangeraden om kladpapier te gebruiken bij het printen in recto
* Outlook en Word staan standaard op een papiersparende lay-out en lettertype
* Iedereen wordt opgeleid om de print preview-functie te gebruiken
* Het intranet wordt gepromoot om onnodig printen te vermijden
* Er is een mogelijkheid om je loonbrief in pdf formaat te krijgen
* Er komen geen drinkbekers meer uit de drankautomaat. Ofwel moet je ze zelf plaatsen en herbruiken, ofwel gebruik je een eigen beker
* Het gebruik van de lift wordt afgeraden
Enkele simpele, maar wel erg doeltreffende acties. Het aantal plastic bekers is bijvoorbeeld met liefst 40 procent verminderd.
Veilige speelplaatsen in Grimbergen - een utopie?
Ik probeer (tijdens de zomer) elke dag met met mijn dochter naar een speelplein te gaan. Onze tuin is namelijk een beetje klein en buiten een zandbak hebben we geen supergesofistikeerde speeltjes zoals schommels, wipplanken of klimrekken. Eigenlijk zijn we hier erg verwend, want er zijn twee speeltuinen op wandelafstand. Sommigen zouden zeggen dat het zelfs een beetje teveel is, en dat we beter zouden besparen op zulke dure installaties.
Maar goed, ze staan er nu eenmaal en het kost niets (meer), aangezien er duidelijk geen onderhoud meer wordt uitgevoerd (verf begint te schilferen, hondenpoep wordt niet geruimd enz...)
Maar gisteren kwam ik tot de vaststelling dat zo een speeltuin toch niet zo veilig en hygienisch was. Want op amper 15 meter van het klimrek ligt een rattenval. Zo eentje van de gemeente met een sticker erop "waarschuwing: rattenvergif". Niet echt de beste locatie om zoiets te plaatsen, nietwaar? Ofwel zijn er daar inderdaad veel ratten, en dan vind ik het niet zo fijn voor mijn dochter om daar te spelen, ofwel is het preventief en dan had ik het liever ergens anders gezien. Kinderen hebben namelijk de natuurlijke neiging om overal aan te komen, en zo een bakje vergif zet je dan beter ergens anders.
Maar goed, ze staan er nu eenmaal en het kost niets (meer), aangezien er duidelijk geen onderhoud meer wordt uitgevoerd (verf begint te schilferen, hondenpoep wordt niet geruimd enz...)
Maar gisteren kwam ik tot de vaststelling dat zo een speeltuin toch niet zo veilig en hygienisch was. Want op amper 15 meter van het klimrek ligt een rattenval. Zo eentje van de gemeente met een sticker erop "waarschuwing: rattenvergif". Niet echt de beste locatie om zoiets te plaatsen, nietwaar? Ofwel zijn er daar inderdaad veel ratten, en dan vind ik het niet zo fijn voor mijn dochter om daar te spelen, ofwel is het preventief en dan had ik het liever ergens anders gezien. Kinderen hebben namelijk de natuurlijke neiging om overal aan te komen, en zo een bakje vergif zet je dan beter ergens anders.
De Tijdparadox van Zimbardo
Ik las onglangs een interessant artikel over de Time-Paradox van Philip Zimbardo. Het bijhorende videofilmpje was een aangename manier om wetenschappelijke materie eenvoudig voor te stellen. Alleen ben ik het niet eens met zijn uitgangspunt, waardoor de Tijdsparadox artificieel en arbitrair lijkt.
Zimbardo gaat uit van de stelling dat als we méér tijd zouden krijgen (25 uren per dag, 8 dagen per week, een weekend van 3 dagen enz...) we die tijd zouden opvullen met nog meer werk en dus nog minder tijd voor onszelf en ons gezin. Ik ben het niet eens met deze stelling. Misschien (héél misschien) gaat die stelling op voor een bepaald deel van de Amerikaanse bevolking, maar je kan dit toch niet veralgemenen.
Het beste voorbeeld was vanochtend: ik had door omstandigheden enkele uren vrij. Heb ik die gebruikt om mijn emails te lezen of administratieve taken uit te voeren? Nee, ik ben koffiekoeken gaan halen en heb uitgebreid met mijn gezin ontbeten. Ook heb ik dit jaar één verlofdag meer gekregen (wegens anciënniteit) en die heb ik gebruikt om naar Plankendael te gaan met de familie.
Nu kan je misschien stellen dat de Tijdsparadox niets te maken heeft met incidentele, eenmalige gegevens. Maar zelfs in een structurele tijdsvermindering klopt de stelling niet. Neem nu het voorbeeld van enkele van mijn collega's. Zij hebben beslist om deeltijds te gaan werken. Hun "vrije tijd" is daardoor soms met de helft toegenomen. En als ik hun vraag of ze die tijd dan opvullen met werk (huishoudelijke taken, administratie,...) dan blijken zij stuk voor stuk dit te ontkennen. Ze hebben nog steeds hun poetsvrouw, geven nog steeds hun strijk aan een strijkwinkel. Wat ze dan doen met hun nieuwe "tijd"? Met het gezin gaan wandelen, wat meer sporten, televisie kijken...
Zelfs Claudia, die van een voltijdse baan naar niets is gegaan, besteedt niet meer tijd aan het huishouden dan vroeger. Samen met Caitlin naar de speeltuin of een bezoekje brengen aan oma, dat wel.
Ik wil zeker niet veralgemenen, en waarschijnlijk zijn er wel mensen die een extra vrije tijd zullen opvullen met werk. Maar zeggen dat iedereen dit structureel zou doen (zoals Zimbardo beweert) is té eenzijdig. Hij zou het moeten weten, omdat zijn onderzoek juist aantoont dat er regionale verschillen zijn.
Zimbardo gaat uit van de stelling dat als we méér tijd zouden krijgen (25 uren per dag, 8 dagen per week, een weekend van 3 dagen enz...) we die tijd zouden opvullen met nog meer werk en dus nog minder tijd voor onszelf en ons gezin. Ik ben het niet eens met deze stelling. Misschien (héél misschien) gaat die stelling op voor een bepaald deel van de Amerikaanse bevolking, maar je kan dit toch niet veralgemenen.
Het beste voorbeeld was vanochtend: ik had door omstandigheden enkele uren vrij. Heb ik die gebruikt om mijn emails te lezen of administratieve taken uit te voeren? Nee, ik ben koffiekoeken gaan halen en heb uitgebreid met mijn gezin ontbeten. Ook heb ik dit jaar één verlofdag meer gekregen (wegens anciënniteit) en die heb ik gebruikt om naar Plankendael te gaan met de familie.
Nu kan je misschien stellen dat de Tijdsparadox niets te maken heeft met incidentele, eenmalige gegevens. Maar zelfs in een structurele tijdsvermindering klopt de stelling niet. Neem nu het voorbeeld van enkele van mijn collega's. Zij hebben beslist om deeltijds te gaan werken. Hun "vrije tijd" is daardoor soms met de helft toegenomen. En als ik hun vraag of ze die tijd dan opvullen met werk (huishoudelijke taken, administratie,...) dan blijken zij stuk voor stuk dit te ontkennen. Ze hebben nog steeds hun poetsvrouw, geven nog steeds hun strijk aan een strijkwinkel. Wat ze dan doen met hun nieuwe "tijd"? Met het gezin gaan wandelen, wat meer sporten, televisie kijken...
Zelfs Claudia, die van een voltijdse baan naar niets is gegaan, besteedt niet meer tijd aan het huishouden dan vroeger. Samen met Caitlin naar de speeltuin of een bezoekje brengen aan oma, dat wel.
Ik wil zeker niet veralgemenen, en waarschijnlijk zijn er wel mensen die een extra vrije tijd zullen opvullen met werk. Maar zeggen dat iedereen dit structureel zou doen (zoals Zimbardo beweert) is té eenzijdig. Hij zou het moeten weten, omdat zijn onderzoek juist aantoont dat er regionale verschillen zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)